Choć w mediach najczęściej słyszy się o nietrzeźwych kierowcach, to jazda pod wpływem narkotyków stanowi równie poważny problem prawny. Polskie prawo traktuje kierowców pod wpływem środków odurzających z taką samą surowością, jak tych po alkoholu, jednak specyfika dowodowa w tych sprawach jest znacznie bardziej skomplikowana. Co grozi kierowcy i na czym polega problem z definicją „wpływu” środka?
Spis treści:
Stan „pod wpływem” a stan „po użyciu”
Podobnie jak w przypadku alkoholu, kluczowe jest rozróżnienie, czy kierowca znajdował się w stanie „po użyciu” (wykroczenie), czy „pod wpływem” (przestępstwo z art. 178a KK). W przypadku narkotyków granica ta nie jest sztywno określona w ustawie (jak 0,5 promila dla alkoholu), lecz ustalana w oparciu o opinie biegłych toksykologów. Jazda pod wpływem narkotyków oznacza stężenie, które realnie upośledza zdolności psychomotoryczne kierowcy.
Co grozi za jazdę pod wpływem narkotyków?
Za przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego pod wpływem środka odurzającego grozi:
- Grzywna, ograniczenie wolności lub pozbawienie wolności do lat 3.
- Zakaz prowadzenia pojazdów (obowiązkowo) na okres nie krótszy niż 3 lata.
- Świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym (minimum 5000 zł).
Badanie krwi i opinia biegłego
Standardowe narkotesty policyjne są jedynie badaniem przesiewowym. Kluczowym dowodem jest badanie krwi. Problematyczne bywa to, że ślady niektórych substancji (np. THC) mogą utrzymywać się w organizmie długo po ustaniu ich psychoaktywnego działania. Tutaj kluczowa jest rola biegłego, który musi ocenić, czy w momencie jazdy substancja działała na kierowcę.
Możliwości obrony
Obrona w sprawach o jazdę po środkach odurzających często koncentruje się na podważaniu opinii toksykologicznej i wykazaniu, że stężenie substancji nie miało wpływu na motorykę kierowcy, co może pozwolić na przekwalifikowanie czynu na wykroczenie. Wymaga to jednak specjalistycznej wiedzy prawniczej. Mieszkańcy Śląska mogą szukać wsparcia tutaj: obrona w sprawach karnych.
